باز محرم..........خيمه و پرچم.......دوباره بزم.........عزا و ماتم.....

 

اين هفته گذشت و خبر از يار نيامد
         بر زخم دل فاطمه غمخوار نيامد
              چند روز دگر مانده كه با ناله بگوييم
                            اي اهل حرم مير و علمدار نيامد
                                     سقاي حسين، سيد و سالار نيامد

 

حسين پس از دل كندن از حج به كربلا رسيد                                               

حسين آزادگي را پرچم عاشورا قرار داد و تاريخ ساز شد

تا هرآنكس كه نام آشناي اوست ، بداند كه هر روز عاشوراست و همه جا كربلا          

اينك ، اي آشناي حسين

به ياد آر كه عاشورا نزديك است . سياهپوش سيد و سالار شهيدان شدن مسئوليت است .

آسان نيست گذشتن از خون به ناحق ريخته شده

هرسال محرم ، بيعتي دوباره با حسين است ، كه غفلت را بي‌قرار مي‌كند

 

 

حسيــن عليه السلام
هنوز هم منتظـــــــــر لبيك توست
تا دست تو را بگيرد و كربلاييت كنــد
....

 

 

 

 

 

 

مهر خدا در دل من، هرچه توان در تن من                                                              

    بوسه به خاكت بزنم، ايران من اي وطنم                               

                                            با ياد حق با عشق تو، من پهلواني مي كنم                     

                                             در ورزش و دانش تورا، نامي جهاني مي كنم

 

 

 

 

 

مدانش آموزان عزيز، اولياي گرامي و همكاران محترم،

براي مشاهده بهتر سايت از مرورگرهاي Internet Explorer 11 به بالا و يا ورژن جديد Mozilla Firefox

يا مرورگر Chrome استفاده نماييد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   

مدرسه ي عشق 

 

در مجالي كه برايم باقي است

باز همراه شما مدرسه اي مي سازيم

كه در آن همواره اول صبح

به زباني ساده

مهر تدريس كنند

و بگويند خدا ، خالق زيبايي

و سراينده عشق     آفريننده ماست

مهرباني است كه ما را به نكويي ، دانايي ، زيبايي

و به خود مي خواند

جنتي دارد نزديك ، زيبا و بزرگ دوزخي دارد

به گمانم كوچك و بعيد

در پي سودا نيست كه ببخشد ما را

و بفهماندمان

ترس ما بيرون از دايره رحمت اوست

در مجالي كه برايم باقيست

باز همراه شما مدرسه اي مي سازم

كه خرد را با عشق

علم را با احساس

و رياضي با شعر

دين را با عرفان

همه را با تشويق تدريس كنند

لاي انگشت كسي قلمي نگذارند

و نخوانند كسي را حيوان

و نگويند كسي را كودن

و معلم هر روز

روح را حاضر و غايب بكند

و بجز ايمانش

هيچكس چيزي را حفظ نبايد بكند

مغزها پر نشود چون انبار

قلب خالي نشود از احساس

درسهايي بدهند كه به جاي مغز ، دلها را تسخير كند

از كتاب تاريخ  جنگ را بردارند

در كلاس انشاء

هر كسي حرف دلش را بزند

غير ممكن را از خاطره ها محو كنند

تا كسي بعد از اين

بازهمواره نگويد : هرگز

و به آساني همرنگ جماعت نشود

زنگ نقاشي تكرار شود

رنگ  را در پاييز تعليم دهند

قطره را در باران

موج را در ساحل

زندگي را در رفتن و برگشتن از قله كوه

و عبادت را در خدمت خلق

كار را د ركندو و طبيعت را در جنگل سبز

مشق شب اين باشد :

كه شبي چندين بارهمه تكرار كنيم:

عدل ، آزادي ، قانون ، شادي

امتحاني بشود كه بسنجد ما را تا بفهمد چقدر

عاشق و آگه و آدم شده ايم

در مجالي كه برايم باقيست

باز همراه شما مدرسه اي مي سازيم

كه در آن آخر وقت

                                          به زباني ساده شعر تدريس كنند

                                               و بگويند تا فردا صبح...